«Κουβέντες απ’ τα παλιά: Στρατός, χούντα και μνήμη»

Δυο φίλοι, ο Σταμάτης Πρεβένιος, γιος του Σταματομανώλη, και ο Γιάννης Λιανής, γιος του Τρυφερομανώλη, παιδιά της ίδιας γειτονιάς στην Κωμιακή, συναντιούνται στο στέκι των εργαζομένων στο Γαλάτσι. Κάθονται, πιάνουν κουβέντα κι η μνήμη γυρίζει πίσω. Ιστορίες από τον στρατό, τότε στα χρόνια της χούντας. Χρόνια δύσκολα. Με καψόνια, φόβο, εξάντληση και βασανιστήρια που δεν σβήνονται απ’ το μυαλό. Τα λένε και γελάνε πικρά, γιατί κάποια πράγματα δεν ξεχνιούνται, μόνο λέγονται για να ξορκιστούν. Και να μια απ’ αυτές τις ιστορίες. Εκπαίδευση χειροβομβίδας στο λόχο. Κούραση πολλή. Ένας φαντάρος, Ναξιώτης, τον πήρε ο ύπνος. Το παίρνει χαμπάρι ο εκπαιδευτής και του φωνάζει: «Για πες μου εσύ, Ναξιώτη… πόσα κιλά ζυγίζει η χειροβομβίδα;» Ξαφνιάζεται ο φαντάρος, την πιάνει στη χούφτα, την κουνάει λίγο, τη ζυγίζει με το μάτι και λέει αθώα: «Ε… δε θα ’ναι κανένα κιλό;» Οι συμπατριώτες του που παρακολουθούσαν δεν κρατήθηκαν. Τα γέλια πήγαν σύννεφο… Η συνέχεια στο βίντεο.....