Καλό σου ταξίδι, μπάρμπα Σταμάτη.

Καλό σου ταξίδι, μπάρμπα Σταμάτη.
Πάλι πρωί-πρωί, πριν καλά-καλά ξεπροβάλει ο ήλιος στ’ Αϊ-Γληόρη, οι καμπάνες της Θεοσκέπαστης αντήχησαν πένθιμα στα απέναντι βουνά της Κωμιακής.

Έφυγε από τη ζωή ο συγχωριανός και ξάδελφός μας, ο Μυρισώτης Σταμάτης Β. Πρεβενιός, πρωτότοκος γιος του Σταματοβασιλή, σε ηλικία 92 ετών.

Ο μπάρμπα Σταμάτης ήταν από τη γενιά των παλιών Κωμιακιτών. Άνθρωπος του μόχθου και του μεροκάματου, ήσυχος και σεβαστός. Μεγάλωσε στα βουνά και στα χωράφια του χωριού, με τον ιδρώτα της δουλειάς και το ψωμί της φτώχειας, έχοντας πάντα στην καρδιά του την αγάπη για τον τόπο και τον καημό της ξενιτιάς που τότε πήρε πολλά παιδιά της Κωμιακής.
Δεν πρόλαβε να βγάλει ούτε δέκα μέρες στο δημοτικό σχολείο· ήρθε η Κατοχή και τον βρήκε παιδί ακόμη. Πρόλαβε όμως η δασκάλα να του μάθει ένα ποίημα —κι εκείνος το θυμόταν σε όλη του τη ζωή.
Από μικρός έπιασε τα αγροτικά και το κοπάδι του πατέρα του, του Σταματοβασιλή του βοσκού. Στα βουνά και στα μαντριά, σαν βοσκός που ήταν, βρήκε και τον καιρό να αγαπήσει τα παραδοσιακά όργανα της Κωμιακής: την τσαμπούνα και το ντουμπάκι. Μοναχός του έμαθε και να τα φτιάχνει και να τα παίζει.

Τακίμιαζε με πολλούς οργανοπαίχτες και έδινε το παρών στα γλέντια του χωριού — στις γιορτές, στα πανηγύρια, στα καφενεία και στις Απόκριες, όταν αντηχούσαν τα τραγούδια και τα όργανα στα δώματα της Κωμιακής.

Σταμάτης - Βούλα σε στιγμές διασκεδαστής

Στα τριάντα του χρόνια άφησε το νησί του και πήρε τον δρόμο της ξενιτιάς για την Αθήνα, όπως τόσοι και τόσοι συγχωριανοί εκείνα τα χρόνια, για μια καλύτερη ζωή. Εκεί δούλεψε σκληρά, στις κατεδαφίσεις και στην οικοδομή, με τον μόχθο του μεροκάματου.

Τον τελευταίο χρόνο η μοίρα χτύπησε βαριά την οικογένεια. Μέσα σε έναν χρόνο έφυγαν από τη ζωή και τρία από τα αδέλφια του — η Βούλα, ο Μανόλης και η Κούλα — αφήνοντας μεγάλο κενό στους δικούς τους ανθρώπους.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της γης που θα τον σκεπάσει.

Καλό σου ταξίδι, μπάρμπα Σταμάτη.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συγγενείς του.

Σώπασε η τσαμπούνα σου

στ' Αϊ Γληόρη το αγέρι,

μα θα γλεντάς στους ουρανούς

με το αγγέλων το ταίρι.