ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ: ΚΛΗΔΟΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΩΜΙΑΚΗ

Ένα μπράβο στο συμβούλιο του Πνευματικόυ Κέντρου Κωμιακής και τον πρόεδρο του Αντώνη Αλιμπέρτη και σε όλους όσους βοήθησαν για την επιτυχία της διοργάνωσης.  Μια  βραδιά υπέροχη πέρασαν οι Κωμιακίτες και όσοι παραβρέθηκαν εκεί, αναβιώνοντας το έθιμο του Κλήδονα. Νέες και νέοι, μικροί και μεγάλοι, με πολύ κέφι  και χορό ξεφάντωσαν όλο το βράδυ.

 Και του χρόνου πάντα γλέντια και χαρές για να ξεχνιόμαστε από τα προβλήματα  που μας έχουν επιβάλει τα μνημόνια και η τρόικα

Γιωργος Α. Κρητικός γράφει. Με μεγάλη επιτυχία,αλλά και μεγαλειώδη συμμετοχή του κόσμου,έγινε και φέτος η γιορτή του κλήδονα στην Κωμιακή. Το Πνευματικό Κέντρο,κινούμενο στα χνάρια των δραστήριων ετών 1988-1992,αλλά και άλλων φυσικά,οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία το δρώμενο,σε μια δύσκολη εποχή όπου η αναζήτηση μιας άλλης χαρούμενης νότας, αλλά και εκτόνωσης της καθημερινής τεταμένης κατάστασης,είναι όσο ποτέ άλλοτε έντονη. Ένα μεγάλο μ π ρ ά β ο στο συμβούλιο,σε όλους όσους βοήθησαν,αλλά και σ' αυτούς που συμμετείχαν έτσι ώστε να μην χάνονται τα ήθη και τα έθιμά μας. Συγχαρητήρια......και περιμένουμε ακόμη πολλά περισσότερα!!!!!

"ΚΛΗΔΟΝΑΣ"

Το βράδυ της 23 Ιούνη, στα χωριά, ανάβουν τις φωτιές του Αϊ Γιάννη, όπου καίνε τα στεφάνια του Μάη. Οι νέοι και τα παιδιά πηδούν τη φωτιά, τρεις φορές ο καθένας. Γενικά ο Κλήδονας γιορτάζεται με μεγάλη συμμετοχή των νέων και καταλήγει σε γλέντι με τραγούδια και χορούς στην πλατεία του χωριού. Στην ελληνική λαϊκή παράδοση, η φωτιά έχει αποτρεπτική και καθαρτική δύναμη καθώς καταδιώκει τα δαιμόνια και τις αρρώστιες και αποτρέπει κάθε κακό. π μ , π μ π π μ Την παραμονή της γιορτής το βράδυ οι ανύπαντρες γυναίκες γεμίζουν από το πηγάδι μια κανάτα με
νερό και το ρίχνουν σε ένα πιθάρι που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Στη διαδρομή οι κοπέλες πρέπει να είναι σιωπηλές και οι νέοι με βωμολοχίες και πειράγματα προσπαθούν να τις κάνουν να μιλήσουν. Αν συμβεί αυτό, πρέπει να ξεκινήσουν τη διαδικασία από την αρχή. Έπειτα, κάθε κοπέλα και κάθε αγόρι ρίχνουν μέσα στο πιθάρι από ένα φρούτο ή λαχανικό στο οποίο έχει χαραχτεί συνήθως ένα σημάδι, ένα αρχικό γράμμα για να αναγνωρίζεται ποιανού είναι το καθένα. Το πιθάρι μένει στην πλατεία όλη τη νύχτα για να αποκτήσει τις μαντικές του ιδιότητες. Την ημέρα της γιορτής ανάβουν μια μεγάλη φωτιά στην πλατεία του χωριού. Στην φωτιά ρίχνουν κλαδιά και ξύλα για να μη σβήσει και οι νέοι του χωριού προσπαθούν να περάσουν από πάνω της για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Παράλληλα τραγουδούν: «Έξω ψύλλοι και κοριοί στου διαόλου το βρακί» και έτσι εξαγνίζονται. Μετά από αυτήν τη φωτιά ανοίγεται το πιθάρι και κάθε κοπέλα παίρνει από ένα φρούτο και λαχανικό, το «ριζικάρι» όπως το αποκαλούν, και έτσι μαθαίνει ποιον νέο θα παντρευτεί. Για κάθε κοπέλα οι νέοι λένε και κάποια τετράστιχα, τα «κοτσάκια», είτε για να τις πειράξουν είτε όχι. Οι κοπέλες στη συνέχεια απαντάνε ανάλογα και αυτές με ένα κοτσάκι.