Νίκος Ι. Λεβογιάννης φιλόλογος-πρώην Βουλευτής
ομιλία για τον Νικηφόρο Μανδηλαρά στην εκδήλωση του Δικηγορικού Συλλόγου Νάξου στις 8 Ιουλίου 2012 στη Νάξου
«Είντά
τανε ευτά που μού’ γραψες, μα τη στράτα που μασε χωρίζει κι α δεν
επληγώθηνε η ψυχή μου. Ετσά είναι, ετσά μαθές. Μόνου όλα σου καλά, μα
κείνο που γράφεις πως δε μπορούμενε να τσι πετάξομενε από πάνω μας, να
μη ντο λες. Εμείς τσ’
έχομεν κι εμείς τσι στηρίζομενε. Εμείς Έργη, εμείς λέω είμαστενε και ο
πλούτος και η δύναμη και η δόξα και όλα τα πάντα. Κατάλαβέ το, νιώσε το,
εμείς τω ντα δίνομενε όλα. Άμα λείψομενε εμείς θα ψοφήσουνε α’ τη
μπείνα. Αλλά ευτοί τά’ χουνε βολέψει και μασε παίρνουνε και τη δύναμη
και το πλούτος και μας έχουνε δεμένοι και τρώμενε άχερα. Όλα τα πάντα
όμως αλλάζουνε. Τίοτις δεν είναι ασάλευτο στον ψεύτικο ντουνιά. Κουράγιο Έργη και ψηλά τη γκεφαλή σου». κυρία Άσπα Μανδηλαρά, κυρία Αριέτα Μανδηλαρά, κυρίες και κύριοι.
Μπορεί να έχουν περάσει πενήντα και πάνω χρόνια από την εποχή που εκδηλώθηκε το φαινόμενο «Νικηφόρος Μανδηλαράς», αλλά οι ιδέες, οι αξίες, οι αρχές που εκείνος καλλιέργησε, ανέδειξε, υπηρέτησε με αυταπάρνηση και για τις οποίες θυσιάστηκε, παραμένουν θαλερές και συνάμα τραγικά επίκαιρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου