Στο πλευρό των οικοδόμων, μέσα από συλλογικούς και ανυποχώρητους αγώνες, συνέβαλε σε μεγάλες κατακτήσεις για τον κλάδο: το πενθήμερο, το επτάωρο, τη σύνταξη στα 58, το χειμερινό επίδομα. Κατακτήσεις που δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά γράφτηκαν στους δρόμους, στα γιαπιά, στις απεργιακές φρουρές, στις συγκρούσεις με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις.......
Αυτά τα δικαιώματα, που κερδήθηκαν με θυσίες, χτυπήθηκαν και καταργήθηκαν από τα μνημόνια και τις αντεργατικές πολιτικές που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μα η ιστορία δείχνει πως ό,τι κατέκτησε η εργατική τάξη με αγώνα, μπορεί και πρέπει να το ξανακερδίσει με αγώνα.
Ο Κυριάκος Κερασουνλής, παρά τα χρόνια του, παραμένει παρών. Τον συναντάμε ξανά και ξανά στους δρόμους, στις απεργίες, στις πορείες, στις μάχες του κινήματος. Δεν αποσύρθηκε, δεν συμβιβάστηκε, δεν λύγισε. Στέκεται ακόμη εκεί όπου χτυπά η καρδιά της εργατικής τάξης: δίπλα στους εργάτες, δίπλα στους νέους αγωνιστές, δίπλα σε όσους δεν αποδέχονται τη σκλαβιά της εκμετάλλευσης ως μοίρα.
Γιατί ο πραγματικός αγωνιστής δεν βγαίνει στη σύνταξη από τον αγώνα. Συνεχίζει να εμπνέει, να διδάσκει με το παράδειγμά του, να θυμίζει πως οι κατακτήσεις δεν χαρίζονται, δεν διατηρούνται με παρακάλια και δεν υπερασπίζονται με σιωπή. Υπερασπίζονται με οργάνωση, ταξική ενότητα, ανυπακοή και σύγκρουση.
«Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς…»
— Κώστας Βάρναλης
Σήμερα, απέναντι στη νέα αντεργατική επίθεση, απέναντι στον εκσυγχρονισμό-πισωγύρισμα του συνδικαλιστικού νόμου, απέναντι στην προσπάθεια να φιμωθεί το εργατικό κίνημα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αναμονή. Η απάντηση είναι ξεσηκωμός.
Η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι, έχουν τη δύναμη να ματαιώσουν τα σχέδια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του. Να αχρηστεύσουν στην πράξη κάθε νόμο-έκτρωμα, κάθε αντεργατικό και αντιλαϊκό μέτρο. Δεν θα ντροπιαστούμε. Θα ξεσηκωθούμε παντού.
Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν πως, όποιο όνομα κι αν έχουν τα κόμματα που υπηρετούν το ίδιο σύστημα, όποια πρόσωπα κι αν αλλάζουν, οι δρόμοι είναι δύο: ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες. Ή με την εκμετάλλευση ή με την ανατροπή της. Ή με τη σιωπή ή με τον οργανωμένο αγώνα για την εξουσία της εργατικής τάξης.
Όχι στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Όχι στην υποταγή.
Όχι στην κατάργηση των δικαιωμάτων μας.
Όχι στο ξήλωμα των κατακτήσεων που γράφτηκαν με αίμα, ιδρώτα και θυσίες.
Αγώνας για να μην περάσουν τα αντεργατικά σχέδια.
Αγώνας για την αχρήστευση των αντεργατικών και αντιλαϊκών νόμων.
Αγώνας για να κριθεί το δίκιο μας στους δρόμους.
Αγώνας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.
Ο Κυριάκος Κερασουνλής είναι κομμάτι αυτής της μεγάλης διαδρομής. Είναι από εκείνους που απέδειξαν πως ο εργάτης, όταν οργανώνεται, όταν σηκώνει κεφάλι, όταν παλεύει συλλογικά, μπορεί να γίνει δύναμη ανατροπής.
Και όπως έγραψε ο Βάρναλης: «Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο, αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.»
Ο αγώνας συνεχίζεται.Με τους παλιούς αγωνιστές μπροστάρηδες και τους νέους εργάτες στο προσκήνιο.
Με πίστη στη δύναμη της τάξης μας.
Με οργάνωση, αντοχή και ανυποχώρητη πάλη.
Το δίκιο δεν χαρίζεται. Κατακτιέται.
Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη.
Κανένας μόνος του — όλοι στον αγώνα.










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου