Σαράντα χρόνια λαούτο και ψυχή…
Υπήρχαν εποχές που το τραγούδι δεν ήταν απλώς διασκέδαση… ήταν συντροφιά, παρηγοριά, ζωή.
Και ένας από εκείνους που το υπηρέτησαν με την καρδιά του ήταν ο Βασίλης Χατζόπουλος.........
Στις 11 Νοεμβρίου 1991, στον ιστορικό «Παρνασσό», έγινε μια σεμνή και λιτή εκδήλωση προς τιμήν του. Όπως ακριβώς του ταίριαζε. Χωρίς περιττά λόγια, αλλά γεμάτη αγάπη και αναγνώριση.
Πλήθος κόσμου – απλοί άνθρωποι, φίλοι της μουσικής, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών από τη Νάξο και τις Κυκλάδες – βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν τον λαουτιέρη που για σαράντα χρόνια κράτησε ζωντανό το νησιώτικο ήθος.
Με το λαούτο του και τον πηγαίο του στίχο, στάθηκε δίπλα σε χαρές, πανηγύρια και στιγμές που έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη.
Ο καθηγητής Αντώνιος Τζιώτης μίλησε με λόγια θερμά για την προσφορά του στη γνήσια παράδοση, ενώ η πρόεδρος του Συλλόγου Κορωνίδας, Δέσποινα Κορρέ, του απένειμε αναμνηστικό δώρο, συνοδεύοντας τη στιγμή με έναν συγκινητικό χαιρετισμό.
Ήταν μια βραδιά γεμάτη μνήμη, συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.
Μια βραδιά για έναν άνθρωπο που δεν κράτησε απλώς το λαούτο… αλλά κράτησε ζωντανή την ψυχή του τόπου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου