Ως πότε θα είναι ζητούμενο το νερό στα σπίτια της Κωμιακής;

Περισσότερα από τριάντα χρόνια έχoυν περάσει από τότε που n επαρκής παροχή νερού στα σπίτια της Κωμιακής αποτελούσε ίσως το νούμερο ένα ζητούμενο για το χωριό μας. Δυστυχώς είναι κοινώς γνωστό ότι παραμένει ακόμη και σήμερα το πρόβλημα αυτό, ιδίως κάθε Αύγουστο που έρχονται οι παραθεριστές. Στις βρύσες των σπιτιών του χωριού, που οι άνθρωποι του καμαρώνουν για τα πολλά νερά του, δεν έρχεται νερό πάντοτε το καλοκαίρι, παρά το ότι πηγαινοέρχονται τα βυτιοφόρα. Σχετικά ρεπορτάζ και βίντεο έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο για τη φετινή κατάσταση και αυτά έδωσαν την αφορμή για το παρόν κείμενο. Είναι στην επικαιρότητα συχνά n κριτική που ασκήθηκε εξ αρχής και εξακολουθεί ακόμη να ασκείται, ως τις μέρες μας, από ουκ ολίγους. Συνίσταται στο ότι n "λύση» που μεθοδεύτηκε και προωθήθηκε τότε (από την τότε Νομάρχισσα και όσους μπορούσαν να την επηρεάζουν) ήταν πρόχειρη, χωρίς μελέτη και προοπτική.

πηγές της Κωμιακής

άρθρο του Κώστα Γ. Σιδερή από το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας "Κορωνίδα" 

Αποδείχθηκε την πράξη, αμέσως μετά την επιλογή της και αποδεικνύεται συνεχώς εφεξής µέχρι σήµερα, ως αναποτελεσµατικη. Η δική µου κριτική είχε επεκταθεί και σε εκείνους που, ενώ µπορούσαν τότε να συµβάλουν στην εξεύρεση καλύτερης λύσης (µε κατάρτιση µελέτης). ως εκ της ιδιότητάς τους της επιστηµονικής και της σκέσης τους µε τον Σύλλογο Κορωνίδας, αδιαφόρησαν, ξεκινώντας από στείρα αντιπολιτευτική και ιδεολογικοπολιτική αφετηρία, n οποία είχε και έχει ως περιεχόµενο µόνο τη διαµαρτυρία κατά της απέναντι παράταξης που κυβερνά κάθε φορά και όχι την ενεργητική συµµετοχή και τη συµβoλή των πολιτών στην εξεύρεση λύσεων. 
Στην ως άνω κριτική προστίθενται επίσης από τους συγχωριανούς και παράπονα σχετικά µε την παλαιότητα, τις αποδιδόµενες κακοτεχνίες αλλά και τα τυχόν σφάλµατα της µελέτης του δικτύου ύδρευσης µέσα στο χωριό. 
 Στις προθέσεις όλων µας όµως δεν πρέπει να είναι τώρα n εξακολούθηση της κριτικής για όσα κακώς έγιναν n δεν έγιναν στο παρελθόν, χωρίς  να βλέποµε προς το µέλλον. Πρέπει να 
επιδιωχθεί λοιπόν από όλους µαζί και από τον καθέναν χωριστά η αποτελεσµατική  και σε βάθος χρόνου αντιµετώπιση του πρoβλήµατoς. Εξάλλου, δεν είναι n πρώτα και µόνη φορά που χρειάζεται να αναπροσαρµοσθεί n επιλογή για την ύδρευσή οικισµών τις χώρας, εδώ και εκεί. Θυµίζω το κοινώς γνωστό ότι για την ύδρεση της Πρωτεύουσας αρκούσε κάποτε n λίµνη του Μαραθώνα, αργότερα προστέθηκε και n λίµνη της Υλίκης και τελικά φτάσαµε να πέφτει στην τελευταία και ο ποταµός Μόρνος. Η διαφορά βέβαια σε σχέση µε την Κωµιακή είναι ότι οι ανάγκες ύδρευση της Πρωτεύουσας όλο και µεγάλωναν µε την αστυφιλία, ενώ στην Κωµιακη εξ αρχής n λύση ήταν «τσιφούτικη» και δεν
 περιλάµβανε την προοπτική να εξυπηρετούνται οι άνθρωποι αξιοπρεπώς, όπως ταιριάζει σε πολιτισµένους Ευρωπαίους του υστέρου εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα, αλλά αρκέστηκε στο να έχουν οι Κωµιακίτες νερό σχεδόν µόνο για να πίνουν. Δυστυχώς, για λούσιµο και πλύσιµο ανθρώπων και ρούχων, ως πρότυπό τους παρέμενε η σκάφη και· όχι το ηλεκτρικό πλυντήριο, n µπανιέρα και ο Θερµοσίφωνας.


Προς την κατεύθυνσή λοιπόν της εξευρεσης αποτελε-  σµατικής λύσης σε βάθος χρόνου χρειάζεται, νοµίζω, απάντιση στις παρακάτω απορίες, γιατί από την απάντιση αυτή θα καταγραφούν τα δεδοµένα του πρoβλήµατoς και θα αναζητηθεί η λύση µε βάση τα δεδοµένα αυτά. Ερωτάται προς τούτο: Υπήρξε άραγε ποτέ στην τριακονταετία που µεσολάβησε µια οικονοµοτεκνική µελέτη, από ειδικούς επιστήµονες αρµόδιων φορέων η εθελοντές συµπατριώτες µας,  για τις δυνατότητες να βρεθεί νερό µε γεώτρήση σε µια ακτίνα από το Χωριό, όπως έγινε σε άλλα χωριά; Θυµίζω ενδεικτικά το Φιλότι και την Απείρανθο. Στην περίπτωση της Απειράνθου είµαι σε θέση να βεβαιώσω ότι n γεώτρηση από κάπου κοντά στα Σµυριδωρυχεία ανεβάζει χωρις διακοπή, εκατοντάδες µέτρα ψηλότερα, νερό άφθονο στην Απείρανθο και το κατεβάζει ταυτόχρονα στη Μουτσούvα και στους συνεχόµενους παραλιακούς οικισµούς.
 Μελετήθηκε από τους προαναφερόµενους ειδικούς  επιστήµονες n τεκνική και οικονοµική δυνατότητα µετοφοράς νερού από µεγάλες πηγές, όπως είναι αυτή που γεµίζει τα βυτιοφόρα τα οποία πηγαινοέρχονται στη δεξαµενή του Χωριού; 
 Το λειτουργικό κόστος αυτής της μετοφοράς ποιο θα είναι και ποια n διοφορά του από το κόστος των βυτιοφόρων; Δεν μπορεί να είναι Αναμφισβήτητο ότι συμφέρουν τα βυτιοφορα, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία για να ξέρομε, ώστε να μην υπάρχει αβεβαιότητα, n οποία δικαιολογεί την αμφισβήτηση και την κριτική, ενόψει και των αρχών της διαφάνειας και χρήστης διοίκησης που πρέπει να διέπουν τη λειτουργία κρότους δικαίου.
 Πόσα χρήματα δαπανήθηκαν, ως τώρα, επί τριάντα περίπου χρόνια σε μετοφορικά βυτιοφόρων;
 Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία στους Δήμους και την πρώην Κοινότητα. Γνωρίζει κάποιος να μου πει συγκεκριμένα; Το κατασκευαστικό κόστος υποθέτω ότι βαρύνει τον Δήμο. Το λειτουργικό κόστος δεν μπορεί να επιδοτηθεί εν μέρει τουλάχιστον, από τον Δήμο. όπως συμβαίνει στις άγονες γραµµές των πλοίων, και στα σχολεία των μικρών οικισμών που βλέπομε να λειτουργούν γυμνάσια, ακόμα και λύκεια, με καθηγητές ισάριθµους η και περισότερους  από τους μαθητές; 
Άραγε σε νησάκια που δεν έχουν νερό(όπως
Κουφονήσι, Ηρακλειά και Σχοινούσα) και αυτό μετα φερετε με πλοία, το κόστος του νερού βαρύνει εξ ολοκλήρου τους κατοίκους των νησιών αυτών;
 η μήπως το κόστος αυτό είναι μικρό; 
 Ειδικά μάλιστα, στην  περίπτωση της Κωμιακής, δεν θα μπορούσε να προβληθεί προς τον Δήμο. στο πλαίσιο σχετικών διαπραγματεύσεων,
ότι το νερό του φράγµατος της, Φανερωµένης συµβάλλει στην ύδρευση της Χώρας, ωστόσο είναι Κωµιακίτικο νερό, το οποίο πίνουν οι χωραϊτες; Πόσο πληρώνουν άραγε το κυρικό αυτοί;. Οµολογώ πως δεν γνωρίζω και γι' αυτό τα ρωτάω όλα αυτά. Τέλος, δεν θα nταν περιττό να γίνει από πολλούς έκκληση και στον πατριωτισµό, της φιλαλληλία, τον εθελοντισµό και την ευαισθησία των συµπατριωτών επιστηµόνων και των άλλων οι οποίοι θα µπορούσαν να συµβάλλουν οικονοµικά και όχι µόνο. Όχι σπάνια βλέποµε συλλόγους αλλά και µεµονωµένα πρόσωπα να παίρνουν πρωτοβουλίες, να απευθύνονται στον εθελοντισµό και να συντονίζουν τις ενέρνειες για ένα αποτέλεσµα, ιδίως για έργα. Δείτε λ.χ. την περίπτωση της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων που χάρη στην πρωτοβουλία και τον συντονισµό του Συλλόγου της Κορωνίδας κτίστηκε το εκκλησάκι και γίνονται εκεί κάθε χρόνο οι εκδηλώσεις (επιµνηρόσυνη δέηση και ο ανωµαλος δρόµος µε πρωτοβουλία του προέδρου τώρα Μάκη Mπαpδή) στη µνήµη των αδικωχαµένων δεκατριών της 14-9-1958. Όλοι αυτοί, αδιαφορώντας για τη στάση των από απόσταση, εκ πεποιθήσεως και µονίµως διαµαρτυροµαίνων, οφείλουν να προσφερθούν ώστε, ύστερα από τον κατάλληλο συντονισµό να καταρτισθεί n πιο πρόσφο

ρη µελέτη, για να προωθηθεί περαιτέρω όπου χρειαστεί και να εφαρµοσθεί κατάλληλα.
Γράφει ο Κώστας  Γ. Σιδερής