Γράφει ο Στέφανος Μελησσουργός.Θέλω να γράψω για τους οργανοπαίχτες και τσαμπουνιέρηδες, που έπαιζας στην Κόρωνο από το 1940 µέχρι σήµερα καθώς και για την προσπάθεια να διασωθεί η τσαµπούνα ως παραδοσιακό Κορωνιδιάτικο όργανο. Διάβασα στο ΤΕΥΧΟΣ 148 (Ιούλιου - Σεσττεµβριου 2013) για αυτούς που έπαιζαν και παίζουν τσαµπούνες και λυπάµαι πολύ, όχι µόνο για τώρα αλλά και για αναφορές σε παλαιότερα τεύχη, γιατί ποτέ δεν γράψανε όλους που ήταν πράγµατι οργανοπαιχτες και τσαµπουνιέριδες ή έπαιζαν φλογέρα τόσα χρόνια. ..
Να σηµειωθεί ότι σε συζητήσεις µε παλαιότερους ανθρώπους του συλλόγου, είχα ενηµερώσει για όλα τα ονόµατα χωρίς ποτέ να έχει γίνει καµία αναφορά γι αυτούς.
Επειδή εγώ είµαι ο µεγαλύτερος σε ηλικία θα σας αναφερω τα ονόµατα για να τα µάθουν οι νέοι και να τα θυµηθούν οι µεγάλοι. Θα αρχίσω πρώτα από τους µεγάλους σε ηλικία που ήξερα στην εποχή µου.
Στην Ανεγυρίδα ο θείος µου ο Διιµιιτράκης του Ψαρρά ήταν από τους καλύτερους που έπαιζε τσαµπούνα και διασκέδαζε τον κόσµο. Τουµπάκι και φλογέρα έπαιζε πολύ καλά ο Ματζουρανης (Φακίνος Μανώλης). Τσαµπούνα έπαιζε ο Λεντουδονικηφορος.
Ο Μπαρµπερογιάννης έπαιζε τσαµπούνα στον Λυώνα. Τουµπάκι έπαιζε του Φασκιανονιάννη η οικογένεια. Επίσης τσαµπούνα έπαιζε και ο Μπαρµπεροπετρος.
Μετά από τους παραπάνω έπαιζε τσαµπούνα ο Μανώλης της Λεωνιδάκενας. Ο Μανωλης είχε τεσσερις κατσίκες τις οποιες έβοσκα µαζί µε τις δικες µου και µου είχε δώσει την τσαµπούνα του. Με την τσαµπούνα αυτή έµαθα να παίζω και εννέα χρονών έφτιαξα την πρώτη µου τσαµπούνα.
Στην Κατοχή που έπεσε το γερµανικό αεροπλάνο, βρήκα ένα κοµµάτι σωλήνα αλουµινίου και έφτιαξα δύο φλογέρες τις οποίες έχω ακόµη τώρα. Επίσης έχω φτιάξει µε καλάµι πολλες φλογέρες από πολύ µικρός και έπαιζα µε αυτές. Με τις φλογέρες αυτές παίζω το καλοκαίρι στο χωριό στη «βάρκα» και διασκεδάζω όλουs τουs χωριανούs και έχω δώσει και σε πολλούς να µάθουν.
Στην Ανεγυρίδα έπαιζα τσαµπούνα όλα τα χρόνια από τότε που ήµουν νεαρόs. Βοήθησα µάλιστα και τον κουµπάρο µου τον Μαρκοµιχάλη να µάθει και αυτόs. Mαζί γλεντούσαµε όλουs τουs ανθρώπους στην Ανεγυρίδα και παίζαµε τιs απόκριες και στην πλάτσα και στα καφενεια στο πέρα χωριό, καθως εκεί δεν έπαιζε κανένας αφού οι λίγοι που ήξεραν ήταν µεγάλοι σε ηλικία και τα είχαν αφήσει τα τσαµπουνοντούµπακα.
Το 1966 που ήµουν παντρεµένος και αγροφύλακας ίσωs να µε θυµούνται οι µεγάλοι που τότεs ήταν νεαροί, έφυγα από το χωριό και ήρθα στην Αθήνα όπου συνέχιζα να παίζω τσαµπούνα. Στην Αθήνα έφτιαχνα και τσαµπούνες και τουµπάκια και στον Σύλλογό µαs στην Κυψέλη, πήγαινα κάθε χρόνο τσαµπούνα και τουµπάκι για να µάθουν οι νέοι, αλλά δυστυχώs δεν έµαθε κανενας. Μέχρι πέρυσι είχα πάει επίσης στο σύλλογο και τέσσεριs (4) φλογέρεs µήπως µάθει κάποιος να παίζει, αλλά και πάλι κανένας δεν έµαθε γιατί δεν έχουν θέληση να µάθουν. Επίσης από τα παλιά µέλη του συλλόγου θα θυµούνται ότι τις Απόκριες, την Τσικνοπέµπτη, έπαιζα τσαµπούνα και τουµπάκι στο σύλλογο µαζί µε τον αδελφό µου τον Παπαδέλn.
Απ' όλα τα παραπάνω που έδωσα στον σύλλογο ποτέ δεν είχε γραφεί τίποτα, αλλά µόνο µια φορά που ήταν πρόεδρος ο Γιάννns Μουτσόπουλοs ο οποίοs ανέφερε ότι έδωσα φλογέρεs και τσαµπούνα στον σύλλογο. Ο µεγάλοs µου καnµόs ήταν, πριν φύγουµε από τη ζωή εγώ και ο Μαρκοµιχάλns, να µάθουν κάποιοι στο χωριό τσαµπούνα ώστε να µην εκλείψει αυτό το παραδοσιακό µουσικό όργανο. Ευτυχώs πρόπερσι που ήµουν στο χωριό ήρθε ο Πέτροs Κουφόπουλοs και µου είπε ότι ήθελε να µάθει τσαµπούνα, χάρηκα πολύ µε την θέλησή του και αµέσωs του έκανα δώρο µια τσαµπούνα και τον βοήθησα να µάθει. Η θέλησή του δε, ήταν τόσο µεγάλη ώστε έµαθε πολύ γρήγορα και µάλιστα έγινε από τουs καλύτερους τσαµστουνιέρηδες που ξέρω. Προσπάθησα να βοηθήσω και άλλουs αλλά δυστυχώs δεν έµαθε κανείs άλλοs. Πέρυσι αποφασίσαµε µαζί µε τον Πέτρο να διαδώσουµε όσο
µπορούµε την τσαµπούνα και το
τουµπάκι το καλοκαίρι στο χωριό. Έτσι είπαµε και
κανονίσαµε να παίξουµε τσαµπουνοντούµπακα στην
πλάτσα ώστε οι χωριανοί να ακούσουν τιs τσαµπούνεs και να χορέψουν. Μάλιστα χάρισα στο σύλλογο
του χωριού δυο τσαµπούνεs και δυο τουµπάκια και
τεσσερις φλογέρεs, ενώ για την αξία της τσαµπούναs
µιλήσαµε εγώ και ο Πέτροs. Δυστυχώs από ότι γνωρίζω µέχρι σήµερα κανείs δεν χρησιµοποίησε αυτά τα
όργανα ώστε να µάθει κάτι. Εκείνη τη βραδιά παίξαµε
τσαµπούνα εγώ, ο Πέτροs και ο Μαρκοµιχάλns, ενώ
τουµπάκι έπαιξαν ο Γιάννns του Φασκιανοµιχάλη, ο
Γιάννns του Σαλιµπούργου και άλλοι. Επίσης και άλλη µια βραδιά παίξαµε εγώ και ο Πέτροs τσαµπουνοτούµπακα στην αυλή της Αγίαs Μαρίνας ενώ άλλα παιδιά έπαιξαν µπουζούκι και διασκεδασε ο κόσµοs. Αυτά έχω δώσει και προσφερει στουs συλλόγουs της Αθήνας και του χωριού και τα έχουν δει όλοι οι χωριανοί και οι σύλλογοι. Λυπάµαι που ποτέ δεν έχουν γράψει τίποτα γι αυτά στα περιοδικά του συλλόγου και ενώ έχουν γράψει πολλέs φορέs για άλλουs, δεν έχουν γράψει για τουs γιούς του Ματθαιάκη, εµένα και τον αδελφό µου. Ο δε αδελφόs µου ο Παπαδέλns, όπωs τον λέγανε, ήταν από τουs πολύ καλούs λαουτιέρηδες και τραγουδιστέs. Το όνοµά του δεν έχει αναφερθεί ποτέ σε άρθρα των περιοδικών για τουs οργανοπαίχτεs του χωριού, ενώ έπαιζε λαούτα µε όλουs τουs βιολιτζιδες του χωριού, τον Μπαρµπεράκη, τον Καράβολα, τον Μπραζεροµάρκο, τον Λιαουροβάσο καθως και παρέα µε το Μαριολαδάκι,
Επίσης όταν ερχόταν ο Μωρόs ο Κονιτόπουλοs να παίξει στην Κόρωνο, πάντα τον συνόδευε στα όργανα µε το λαούτα του. Πέρυσι το καλοκαίρι επίσης χάρηκα πολύ επειδή ήθελε να µάθει και ο Γιάννns του Γλεζολευτέρη. Του έδειξα και τον βοήθησα, παίξαµε αρκετες φορέs µαζί και πραγµατικά έµαθε και ο Γιάνvns µε την θελησή του, πολύ καλή τσαµπούνα.
Από τουs τσαµπουνιέρnδεs και οργανοπαίχτες που ανεφερα παραπάνω, θελω να ζητήσω συγγνώµη που ξέχασα τον Ματζουρανογιάννη, γιατί το 1966 που έφυγα από το χωριό δεν έπαιζε τότε τσαµπούνα. Όταν όµωs άρχισε να παίζει ήταν έναs από τουs καλύτερουs τσαµστουνιερηδες. Εύχοµαι να είναι συνχωρεµένη n ψυχή του γιατί ήταν και πολύ καλόs άνθρωπος. Τελειώνονταs την επιστολή µου θα ήθελα να πω τα εξήs
Αν ξέχασα κάποιον από τουs παλιούς τσαµπουνιέρnδεs και οργανοπαίχτες, παρακαλώ να µε συγχωρέσει n οικογένειά του. Εύχοµαι µε την βοήθεια την δική µου, του Πέτρου Κουφόστουλου και του Γιάννη του Γλεζολευτέρη να µάθουν όσο περισσότεροι νέοι µπορούν τσαµπούνα και τουµπάκι, ώστε αργότερα να µην χαθούν αυτά τα παραδοσιακά όργανα από την Κόρωνο, όταν σε άλλα χωριά βλέπω πολύ µικρά παιδιά να παίζουν αυτά τα όργανα. «Η Κόρωνος στη µουσική παράδοση» που δηµοσιεύτηκε στο τεύχος 148 του περιοδικού "Κορωνιδιάτικα Χρονικά"
Ευχαριστώ για την φιλοξενία στο περιοδικό του συλλόγου Στέφανοs Ματθαίου Μιλισσουργόs (Ματθαιάκιι) - Φλωρίνns 7 - Ν. Φιλαδέλφεια Τηλ. 210 2779163
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου