"... Άφησα για το τέλος, τη Βιβλιοθήκη Νίκου Νικολάου Γλέζου, η αναγγελία της ίδρυσης της οποίας έγινε από την οικογένεια του Μανώλη στις 23 Μαίου του 1964, στο μνημόσυνο που είχε γίνει στ’ Απεράθου για τα 20 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου, με πρώτη καταβολή τα χρήματα της αποζημίωσης.....
Η Χούντα έκλεισε τη Βιβλιοθήκη και αποφάσισε τη διάλυσή της. Σήμερα, στεγάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού μας και διαθέτει πάνω από 26000 τόμους. Σε όλα τα χρόνια της λειτουργίας της, από τη μεταπολίτευση κι έπειτα, η Βιβλιοθήκη είχε το χαρακτήρα αναγνωστηρίου, τόπου συνάντησης της νεολαίας του χωριού, ανταλλαγής απόψεων και εκμάθησης του να διαβάζει κανείς και να αξιοποιεί ένα βιβλίο. Στη σύγχρονη πραγματικότητα του διαδικτύου, της χρησιμοθηρίας στη γνώση, της εν γένει απαξίωσης από την Πολιτεία και τις τοπικές αρχές των θεσμών και των φορέων πολιτισμού, το Δελτίο της Βιβλιοθήκης του 1965 είναι επίκαιρο όσο ποτέ:
Επιδιώκει παράλληλα να βοηθήσει όλους ν’ αγαπήσουν το βιβλίο. Γι’ αυτό δημοσιεύει ό,τι σχετίζεται με το βιβλίο, τις βιβλιοθήκες, σ’ Ελλαδική και παγκόσμια κλίμακα. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την κίνηση του βιβλίου σε όλα τα Κυκλαδονήσια.
Φιλοδοξία του να βοηθήσει να επαναλειτουργήσουν όλες οι Κυκλαδίτικες βιβλιοθήκες που υπάρχουν και να δημιουργηθούν κι άλλες.»
Ευχαριστούμε μ’ αυτό τον ελάχιστο τρόπο το Μανώλη, που υπάρχει στις ζωές μας, που διαμόρφωσε τη συνείδησή μας και μας υπαγορεύει με τη στάση του να είμαστε παρόντες στις μικρές και μεγάλες μάχες της ζωής, ατομικά και συλλογικά. ".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου