όσο έπρεπε... διάβασα κάπου σήμερα να λένε κάποιοι ...και τους απάντησα με το παρακάτω σχόλιο:
ΚΙ εγώ πάλι γιατι πιστέυω το αντίθετο; Και αγώνες έχουν γίνει στο νησί και χάρη σ' αυτούς τους αγώνες, πολλά έργα καθαρά αναπτυξιακά, έργα αναβάθισης της διοίκησης, της οικονομίας, της ποιότητας ζωής, του πολιτισμού, της παιδείας....Ο Νίκος Λεβογιάννης
Αν χρειάζονται κι άλλα;
Αν πρέπει κάποια να αναβαθμιστούν, να επεκταθούν, να εκσυγρονιστούν;
Αυτονόητο είναι, αφου η ζωή συνεχίζεται και οι απαιτήσεις μεγαλώνουν.
Εϊναι όμως η Νάξος νησί, μεγάλο μεν, αλλά νησί και δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε την αδήριτη ανάγκη να προστατεύσουμε πρωτα και κύρια το σημαντικότερο αγαθό...το μοναδικό φυσικό της περιβάλλον και φυσικά τα επίσης μοναδικά σε παγκόσμιο επίπεδο μνημεία της. Να πω ότι αυτά τα δυο αγαθά είναι αυτή τη στιγμή τα πολυτιμότερα, μα κι εκείνα που απειλούνται από την πολιτική της απόλυτης και άναρχης και χωρίς επιστροφή ανάπτυξης;
Το φυσικό περιβάλλον και τον πολιτισμό οι σημερινές γενιές τα έχουν δανειστεί για λελογισμένη χρήση από τις ΕΠΟΜΕΝΕΣ!!!
Υπάρχουν κι αυτές, έρχονται μετά από μας. Θέλουν κι αυτές να γνωρίσουν και να απολαύσουν τη Νάξο με τις μοναδικότητές της. Μήπως λοιπόν δεν πρέπει να τις ξεχνάμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου